Elżbieta Szubertowska

Elżbieta Bogumiła Szubertowska (ur. w 1941 roku w Mielcu) to ceniona pedagog, muzyk i naukowiec, której działalność od ponad sześciu dekad łączy świat sztuki z refleksją naukową i praktyką dydaktyczną. Reprezentuje nauki humanistyczne w dyscyplinie pedagogika, specjalizując się w teorii muzyki, edukacji muzycznej, historii muzyki, literaturze muzycznej oraz pedagogice i pedagogice muzycznej. Jest autorką 124 publikacji naukowych, w tym 8 książek.

Swoją drogę muzyczną rozpoczęła w wieku sześciu lat. Ukończyła Państwowe Liceum Muzyczne w Bydgoszczy na kierunku pedagogicznym i instrumentalnym (fortepian), a następnie studia na Wydziale Pedagogiki Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie (obecnie Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku), gdzie kształciła się w specjalności dyrygentura, równolegle rozwijając warsztat pianistyczny. Tytuł magistra sztuki uzyskała w 1966 roku.

W 1987 roku uzyskała doktorat na wydziale kompozycji dyrygentury i teorii muzyki w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 2007 roku na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale pedagogicznym.

W 1970 roku przystąpiła do Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego, a w 2003 roku reaktywowała Komisję Sztuki.

Zawodowo związana była przez wiele lat z bydgoskim środowiskiem akademickim. W 1972 roku rozpoczęła pracę w charakterze nauczyciela akademickiego w uczelni, która dziś funkcjonuje jako Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. W latach 2007–2016 pełniła funkcję profesora nadzwyczajnego. Prowadziła zajęcia z gry na fortepianie, historii muzyki, literatury muzycznej, form muzycznych oraz pedagogiki, a także seminaria dyplomowe i magisterskie. Przez 10 lat kierowała Zakładem Praktyki Instrumentalnej Instytutu Wychowania Muzycznego, aktywnie wspierając rozwój młodych artystów i pedagogów.

Była również nauczycielem akademickim w Wyższej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy, prowadząc zajęcia z zakresu pedagogiki i teorii wychowania. Wykładała także w innych uczelniach niepublicznych w Poznaniu i Bydgoszczy, dzieląc się swoją wiedzą z zakresu pedagogiki społecznej i metodologii badań.

Aktywnie uczestniczyła w życiu naukowym w kraju i za granicą – brała udział w około 50 konferencjach naukowych, wygłaszając referaty i prowadząc obrady sekcyjne. W 1976 roku założyła uczelniane koło International Society for Music Education (ISME) w Polsce i przez wiele lat pełniła funkcję jego prezesa, reprezentując polskie środowisko edukacji muzycznej na arenie międzynarodowej.

Jej działalność to nie tylko nauka, lecz również intensywna aktywność artystyczna. Występowała jako pianistka, dyrygent i akompaniatorka. Prowadziła liczne chóry i zespoły wokalne, w tym Dziecięcy Zespół Piosenki i Ruchu „Tańczące Nutki”, koncertujący m.in. w Holandii, oraz chór seniorów „Fermata”.

Od 1981 roku społecznie prowadzi chór mieszany im. św. Jana Pawła II w Szubinie. Zespół uczestniczył w polskich pielgrzymkach papieskich i występował w Castel Gandolfo podczas mszy św. celebrowanej przez Jan Paweł II, a także koncertował w Austrii, Norwegii, Holandii i Wilnie.